ریشه های پرلیت

پرلیت یک شیشه آتشفشانی آمورف است که از سرد شدن سریع گدازه های چسبناک یا ماگما تشکیل می شود که معمولاً با هیدراتاسیون ابسیدین همراه است. این ماده معدنی منحصر به فرد دارای محتوای آب نسبتاً بالایی است (معمولاً 3-5 درصد وزنی) که برای خواص انبساط آن هنگام گرم شدن بسیار مهم است.
فرآیند شکل گیری
تشکیل پرلیت با فعالیت آتشفشانی شروع می شود که در آن گدازه به سرعت سرد می شود و بخار آب را در ساختار خود به دام می اندازد. از آنجایی که این جامد گدازه به ابسیدین تبدیل می شود، مقدار قابل توجهی آب در خود نگه می دارد. با گذشت زمان، فرآیندهای زمین‌شناسی می‌تواند منجر به هیدراتاسیون ثانویه این ابسیدین از آب‌های شهاب‌سنگ شود و در نتیجه منشأ پرلیت، پرلیت تشکیل شود. مشخصه کلیدی که پرلیت را از سایر سنگ های آتشفشانی متمایز می کند، توانایی آن برای انبساط قابل توجه در هنگام قرار گرفتن در معرض دماهای بالا است. توجه به این نکته مهم است که همه گدازه ها به پرلیت منجر نمی شوند. این گدازه از ترکیب آلومینوسیلیکات با محتوای سدیم و پتاسیم کم اما مهم است (معمولاً 2-4 درصد وزنی هر کدام).
ویژگی های گسترش
هنگامی که پرلیت تا دمای بین 871 تا 1093 درجه سانتیگراد (1600 تا 2000 درجه فارنهایت) * بیش از نقطه نرم شدن خود گرم می شود، آب محبوس شده در ساختار آن تبخیر می شود و حباب های ریزی ایجاد می کند. این فرآیند باعث می شود که ماده به طور چشمگیری منبسط شود - تا 7 تا 20 برابر حجم اولیه خود - که منجر به یک محصول سبک وزن، توخالی و متخلخل می شود. پرلیت منبسط شده به دلیل انعکاس حباب های تشکیل شده در این مدت سفید به نظر می رسد
فرآیند گسترش